Ogród Botaniczny UAM w Poznaniu: Kolekcje szklarniowe

KOLEKCJE SZKLARNIOWE: Sukulenty

Sukulenty znajdują się w szklarniach I, III i IV. Są to gatunki różnych rodzin, magazynujące wodę w miękiszu wodnym - o komórkach najczęściej pozbawionych chloroplastów, z sokiem komórkowym ze znaczną ilością substancji śluzowych. Występują począwszy od strefy tropikalnej aż po chłodne rejony lasów górskich klimatu umiarkowanego. Na terenach suchych jako źródło wody wykorzystują mgłę i rosę. Rozmiary sukulentów są wyjątkowo zróżnicowane. W szklarniach Ogrodu można obejrzeć zarówno miniaturowe aloesy, jak i kaktusa saguaro Carnegiea gigantea, który w naturze osiąga 10 metrów wysokości i jest źródłem drewna dla miejscowej ludności. U sukulentów organy zatrzymujące wodę to przekształcone liście lub pędy, czasami korzenie. Liście bywają kolczaste, gładkie, omszone, łuskowate, brodawkowate itp.


Blossfelolia liliputana	Echeveria lani	Euphorbia obesa

Hoya kentiana	Leuchtenbergia principis	Opuntia phaeacantha var. camanchica

Tilandsia gillesii	Welwitchia mirabilis	Wilcoxia albiflora

Bogatą ekspozycję sukulentów w szklarni IV stanowią rodziny: przypołudnikowatych (Aizoaceae), liliowatych (Liliaceae), agawowatych (Agavaceae), gruboszowatych (Crassulaceae), portulakowatych (Portulacaceae). Zbiór uzupełniają miniaturowe aloesy Madagaskaru, a także rośliny okienkowe, na przykład fenestraria i litopsy. Uwagę zwracają oryginalne formy Didierea madagascariensis, Iporoea platense i Senecio deflesi.
Szklarnia III to bogactwo kształtów ok. 500 gatunków kaktusów z 102 rodzajów i 3 podrodzin: Peireskioideae, Opuntioideae i Cereoideae. Najmniejszym z kulistych jest Blossfeldia liliputana (1,5 cm średnicy), a największym Echinocactus grusonii. Przekształcone pędy o kształcie kulistym ma Lophophora williamsii, jajowatym Melocactus peruvianus, a maczugowatym Cereus aethiops. Ciernie występujące w rodzinie Cactaceae, popularnie nazywane kolcami, to przekształcone liście. Pełnią one różnorakie funkcje. W kolekcji najdłuższe ciernie posiada Leuchtenbergia principis. Kłujące organy chronią przed zwierzętami roślinożernymi. Ciernie gęsto ustawione natomiast przed promieniowaniem słonecznym. Osobliwością jest m.in. Uebelmannia pectinifera, a także liczne gatunki z rodzajów: Turbinicarpus, Ariocarpus, Aztekium, Astrophytum. Większość kaktusów to gatunki zagrożone wyginięciem, chronione międzynarodowymi konwencjami.
W szklarni I jest pokazywane zjawisko konwergencji. Dobrano kilka par roślin z różnych rodzin, a równocześnie z różnych kontynentów, na przykład Euphorbia acrurensis (Euphorbiaceae, Etiopia) i Cereus peruvianus (Cactaceae, Meksyk). W ekspozycji szczególne miejsce zajmują sukulenty Wysp Kanaryjskich. Pochodzi stamtąd 37 taksonów z 10 rodzajów, a wśród nich takie, jak: Aeonium, Ceropegia, Euphorbia, Monanthes i Senecio. Większość z nich to endemity.
Szklarniową kolekcję wzbogacają sukulenty mrozoodporne. Są uprawiane w gruncie, a na okres zimy zabezpieczane przed nadmiarem wilgoci. Wśród nich posadzono kilka gatunków z rodzajów Opuntia i Echinocereus (Cactaceae). Obok nich można zobaczyć taksony rodzajów Sedum i Crassula z Crassulaceae, Delosperma (Aizoaceae), Agave (Agavaceae) i Yucca (Liliaceae). Pochodzą one z południowej Europy, Azji i Ameryki.

(Oprac. P.G.)

	Copyright © 2006-2012 Ogród Botaniczny UAM w Poznaniu All Rights Reserved.	Opracowanie strony
	Liczba osób online: 5. Całkowita liczba osób, które odwiedziły stronę: 755705